ปีศาจร้ายแห่งบอสตันถูกขับไล่: Wolves ในที่สุดก็ทำลายคำสาปของ Garden
สิบแปดปี ลองคิดดูสิ สิบแปดปีแล้วที่ Minnesota Timberwolves ไม่ได้ออกจากบอสตันพร้อมกับชัยชนะ ปีนั้นคือปี 2005 Kevin Garnett ยังคงสวมเสื้อ Wolves George W. Bush อยู่ในวาระที่สอง ผู้เล่นส่วนใหญ่ในทีมปัจจุบันยังอยู่ในโรงเรียนประถม Celtics เป็นบ้านแห่งความสยองขวัญส่วนตัวของมินนิโซตา สถานที่ที่ชัยชนะต้องจบลง คืนแล้วคืนเล่า แต่ทั้งหมดนั้นเปลี่ยนไปในวันจันทร์ ด้วยชัยชนะ 102-92 ที่ให้ความรู้สึกเหมือนการขับไล่วิญญาณมากกว่าชัยชนะในฤดูกาลปกติ
ดูสิ การแพ้ 18 เกมติดต่อกันไม่ใช่แค่สถิติแปลกๆ มันเป็นอุปสรรคทางจิตวิทยา ทุกครั้งที่ Wolves มาที่ TD Garden คุณแทบจะรู้สึกได้ถึงน้ำหนักของประวัติศาสตร์ที่กดดันลงมา พวกเขาจะเล่นได้ดี แล้วก็ชนกำแพง หรือไม่ก็โดนถล่มตั้งแต่ต้นเกม แต่ครั้งนี้รู้สึกแตกต่างออกไป ไม่มี Anthony Edwards ไม่มี Karl-Anthony Towns – สองดาวเด่นของพวกเขานั่งพักในเกมนี้ นั่นมักจะเป็นสูตรสำหรับการโดนถล่มเมื่อเจอกับทีมอย่าง Celtics ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงชนะ 7 เกมรวดในบ้านก่อนวันจันทร์
**เด็กๆ ปล่อยหมัดน็อก**
ประเด็นคือ ผู้เล่นที่ก้าวขึ้นมาไม่ได้แค่เข้ามาแทนที่; พวกเขาเล่นได้ยอดเยี่ยม Bones Hyland ผู้เล่นที่ Wolves ดึงตัวมาในเดือนกุมภาพันธ์ ทำไป 23 แต้ม เขายิง 9-จาก-17 จากสนาม รวมถึงสามแต้มสำคัญสองลูกในควอเตอร์ที่สี่เมื่อ Celtics พยายามไล่ตาม Jaden McDaniels ก็อยู่ตรงนั้นกับเขา ทำไป 19 แต้มจากการยิง 8-จาก-13 ที่มีประสิทธิภาพ McDaniels ได้พัฒนาอย่างเงียบๆ กลายเป็นผู้เล่นสองทางที่น่าจับตามอง และคืนวันจันทร์แสดงให้เห็นว่าทำไมมินนิโซตาถึงทุ่มเทให้กับเขา เขาไม่ได้แค่ทำแต้มเท่านั้น ��ขายังตามประกบผู้เล่นอย่าง Jaylen Brown ตลอดทั้งคืน Brown จบเกมด้วย 30 แต้ม แต่เขาต้องทำงานหนักเพื่อทุกแต้มเมื่อเจอกับความยาวของ McDaniels
พูดจริงๆ: Celtics ดูช้าไปหนึ่งก้าว พวกเขายิงได้แย่มาก 39.8% จากสนาม และเพียง 28.9% จากระยะไกล Jayson Tatum ซึ่งปกติแล้วเป็นตัวอันตรายในบ้าน ยิง 8-จาก-20 ได้ 21 แต้ม Marcus Smart ทำได้เพียง 7 แต้มจากการยิง 3-จาก-13 มันไม่ใช่แค่คืนที่ฟอร์มไม่ดี; Wolves ทำให้พวกเขาอึดอัด พวกเขาเข้าปะทะใต้แป้น เก็บรีบาวด์ได้ 50 ลูก เทียบกับ 43 ลูกของบอสตัน Naz Reid ผู้เล่นอีกคนที่ได้ลงเล่นนานขึ้น เก็บรีบาวด์ได้ 13 ลูก และเพิ่มอีก 10 แต้ม ความพยายามร่วมกันแบบนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไม่มีผู้เล่นที่ดีที่สุดสองคน แสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรมที่ Finch กำลังสร้างในมินนิโซตา
ชัยชนะครั้งนี้ แม้จะไม่มี Edwards และ Towns พิสูจน์ให้เห็นว่า Timberwolves เป็นมากกว่าแค่การรวมตัวของพรสวรรค์ พวกเขากำลังสร้างเอกลักษณ์ที่แท้จริง พวกเขาอาจจะยังห่างไกลจากการเป็นผู้ท้าชิงที่แท้จริงอีกหนึ่งหรือสองปี แต่คืนแบบนี้บ่งบอกว่าพวกเขากำลังมาถูกทาง ส่วนบอสตัน ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ควรเป็นสัญญาณเตือน พวกเขาไม่สามารถพึ่งพาพรสวรรค์ได้ พวกเขาถูกทีมที่ขาดผู้เล่นสำคัญแต่มีความมุ่งมั่นมากกว่าเอาชนะไปได้
นี่คือความคิดเห็นส่วนตัวของผม: ชัยชนะครั้งนี้ มากกว่าครั้งไหนๆ ในฤดูกาลนี้ บอกเราว่ามินนิโซตาเป็นภัยคุกคามที่แท้จริงที่จะสร้างความฮือฮาในรอบเพลย์ออฟ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นทีมอันดับต่ำกว่าก็ตาม พวกเขาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาสามารถชนะเกมที่ยากลำบากและไม่สวยงามนอกบ้านเมื่อเจอกับคู่แข่งระดับสูง และในที่สุดพวกเขาก็ขับไล่วิญญาณร้ายแห่งบอสตันได้สำเร็จ